«Περπατώντας στην Αθήνα», Νίκος Βατόπουλος, εκδόσεις Μεταίχμιο

Ένα βιβλίο για όσους αγαπούν την Αθήνα και για όσους είναι πρόθυμοι να την εξερευνήσουν. Μια ποιητική περιπλάνηση στην ευρύτερη περιοχή της και τα υπέροχα κτίρια του παρελθόντος της. Φωτογραφίες και κείμενα από έναν άνθρωπο που αγαπάει την Αθήνα και γνωρίζει καλά το γιατί. Που βλέπει τις δυνατότητες και όχι τη φθορά.

Περίπατοι σε δρομάκια με ονόματα όπως  οδός Ιπποδάμου, Ελλανίκου, Τελεσίλης, Ηρώνδα, μπροστά από  κατοικίες με περίτεχνες  εξώπορτες  και στέγες με ακροκέραμα, με κισσούς που ανεβαίνουν σε πέτρινους τοίχους, σε εξοχικές επαύλεις της Κυπριάδου, σε φωτισμένες μαρμάρινες εισόδους πολυκατοικιών του Κέντρου τη νύχτα, σε παλαιά ή κλειστά πλέον βιβλιοπωλεία και βιβλιοδετεία. Στην πλευρά εκείνη της Αθήνας που σε  κάνει όχι μόνο να νιώθεις Άνθρωπος αλλά και περήφανος που γεννήθηκες ή κατοικείς εδώ, στην Πόλη που πήρε το όνομά της από τη Θεά Αθηνά τη θεά της Σοφίας, εδώ που έζησε και δίδαξε ο Σωκράτης, εδώ στην Πηγή  της Ομορφιάς και του δυτικού Πολιτισμού. Όπως είπε ο Φ. Ντοστογιέφσκι και  βελτίωσε ο Πιτσιρίκος  «Η ομορφιά θα σώσει εκείνους που μπορούν να τη δούν».

Ο τρόπος που γράφτηκε το βιβλίο, σαν αποτέλεσμα μοναχικών περιπάτων και παρατηρήσεων που αποτυπώθηκαν σε άρθρα για την Κυριακάτικη έκδοση της «Καθημερινής», μας προτείνει  έναν υπέροχο τρόπο χαλάρωσης, άσκησης, παρατήρησης και διαφυγής από τα ενοχλητικά προβλήματα της καθημερινότητας που μας απομακρύνουν από την ανθρώπινη υπόστασή μας.

Στις σελίδες του βιβλίου αναφέρονται πληροφορίες για τις ονομασίες οδών, για αγάλματα και άλλα ορόσημα όπως και άλλα βιβλία σχετικά με την Αθήνα, περί της Αρχιτεκτονικής, του Τοπίου, της Ιστορίας και της Ελλάδας γενικότερα, ό,που μπορεί κανείς να βρεί περισσότερες ή εξειδικευμένες γνώσεις.

Ο κ.Ν.Βατόπουλος μας εφιστά την προσοχή σε αυτό που βλέπουν και θαυμάζουν άνθρωποι που έρχονται από τις άκρες του κόσμου και που δεν το βλέπουν αυτοί που κατοικούν εντός του. Κατά τη γνώμη μου θάπρεπε να είναι το πρώτο που θα διδάσκεται σε  μελλοντικούς αρχιτέκτονες και πολιτικούς μηχανικούς. Δύο φράσεις μου άρεσαν ιδιαίτερα:

«Οσοι φροντίζουν τα σπίτια τους-και  είδα πολλά λουλουδιασμένα μπαλκόνια- είναι ήρωες. Ηρωες χωρίς καμμία υποστήριξη» και

«Υπήρχε αξιοπρέπεια και όχι επίδειξη».

 

Μ. Χ. Αναγνωστοπούλου