ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ – ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ – Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ

Ένα καλογραμμένο, χορταστικό μυθιστόρημα 659 σελίδων που πραγματεύεται τη μποέμικη ζωή σε ένα θέατρο της Νέας Υόρκης, τη δεκαετία του 1940. Πρωταγωνίστρια, μια 19χρονη κοπέλα, πλούσια και απροσάρμοστη που η οικογένειά της την ξαποστέλνει στη θεία της, μετά την αποβολή της από το Κολλέγιο Βάσαρ. Η αδιαφορία των γονιών της για κείνη και η δική της απέχθεια για κάθε είδους «τακτοποίηση» με γάμο και παιδιά, την έχει κάνει να νιώθει ανικανοποίητη και άχρηστη.

Με την άφιξή της στη Νέα Υόρκη, προσγειώνεται απότομα στον κύκλο των μποέμ ό,που δεν υπάρχει κανένα σταθερό σύστημα αξιών-το ακριβώς αντίθετο από το σπίτι της, που είχε αφήσει πίσω με ανακούφιση- πράγμα που την ενθουσιάζει και ταυτόχρονα την μπερδεύει.

Εκεί είναι ελεύθερη να αναπτύξει το ταλέντο και τις ικανότητές της σαν ενδυματολόγος. Βρίσκει το πεδίο και την ενθάρρυνση.

Πάνω που νομίζει ότι προσαρμόστηκε και αρχίζει να γλεντάει τη ζωή της, χωρίς καλά-καλά να καταλάβει πώς, βρίσκεται μπλεγμένη σε ένα σκάνδαλο και άνθρωποι με τους οποίους τη συνέδεε αμοιβαία εκτίμηση, της γυρίζουν με περιφρόνηση την πλάτη.

Ενόσω διαδραματίζεται ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η ντροπή για τον εαυτό της, η απομόνωση και η μοναξιά την οδηγούν πίσω στην πατρική εστία, μέσα σε μιαν οδυνηρή κρίση ταυτότητας.

Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ δείχνει να έχει φθάσει στη συγγραφική της ωριμότητα σε αυτό το σφικτά δομημένο μυθιστόρημα που ζωντανεύει τις ζωές των «απροσάρμοστων» κοινωνικά ατόμων της εποχής του ΄40 και μετά: χαρισματικών ατόμων που έζησαν μακριά από την πεπατημένη οδό του «γάμος και τεκνοποίηση». Πραγματεύεται τη δυσκολία να βρείς το δρόμο σου με την ενηλικίωση (ηλικία που καλείσαι να επιλέξεις σπουδές και επάγγελμα για όλη την υπόλοιπη ζωή σου χωρίς να διαθέτεις τις απαραίτητες γνώσεις, εμπειρία και δεδομένα για να το κάνεις), ειδικά χωρίς τη γονική συμπαράσταση ακόμη και αν τα λεφτά δεν αποτελούν πρόβλημα και πόσο εύκολο είναι να χαθείς στην προσπάθεια αυτή, πολύ περισσότερο όταν βρίσκεσαι σε ξένο περιβάλλον.

Η συγγραφέας αναδεικνύει με ευαισθησία και διορατικότητα τους δευτερεύοντες χαρακτήρες και το ρόλο που έπαιξαν στη ζωή της πρωταγωνίστριας, όπως της γιαγιάς που της δώρισε τη ραπτομηχανή στα 12 της χρόνια, της αντισυμβατικής θείας που την έσωσε αρκετές φορές, των ανθρώπων που έζησαν από κοντά τον πόλεμο και γύρισαν αγνώριστοι ή έχασαν τη ζωή τους σε αυτόν, της μεγάλης ηθοποιού που θαύμαζε απεριόριστα βλέποντας ίσως σε αυτήν ένα υποκατάστατο της ανύπαρκτης μητέρας της. Επίσης αναδεικνύει την υποκρισία του πώς χειρίζονται οι άνθρωποι μια κρίση, έτσι ώστε να μην βλαπτούν οι ίδιοι, άσχετα αν θα ρίξουν το φταίξιμο σε αυτόν που δε φταίει και θα αθωώσουν τον κύριο φταίχτη γιατί δεν αντέχουν να τον χάσουν από τη ζωή τους.

Τα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο είναι η ευθύνη των γονιών, η διαχείριση της ντροπής, η διαφυγή από τη φυλακή της γνώμης των Άλλων για σένα, η πλατωνική αγάπη και η σκληρή δουλειά που δε φοβάται κανείς να αφιερώσει σε αυτό που τον γεμίζει επαγγελματικά αν είναι τυχερός να το βρεί και μπορεί να εξασφαλίσει την επιβίωσή του από αυτό.

Μ.Χ.Αναγνωστοπούλου