Παρότι έχουν γραφεί πολλές βιογραφίες του και μια αυτοβιογραφία, ο Τσάρλυ Τσάπλιν (1889-1977) είναι μια τόσο χαρισματική κινηματογραφική προσωπικότητα που ό,τι και να γραφτεί γι’ αυτόν είναι λίγο. Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, πυκνογραμμένο και με φωτογραφικό υλικό, από τον συγγραφέα Πίτερ Άκροϋντ που έχει γράψει σχεδόν μόνο βιογραφίες και έχει βραβευθεί γι αυτές.

Σε ένα σημείο του βιβλίου επικαλείται μιαν ανταπόκριση των New York Times το 1915, στην Γκάνα της Αφρικής όπου ένα σινεμά της πόλης Άκκρα ήταν γεμάτο από άγριους Φάντι, Κρου, Χαούσας-φυλές των γύρω επαρχιών- και μόλις εμφανίσθηκε ο Τσάπλιν στην οθόνη άρχισαν όλοι μαζί να φωνάζουν «Τσάρλυ», «Τσάρλυ», τη μόνη αγγλική λέξη που γνώριζαν… Ο Λένιν είχε δηλώσει: «Ο Τσάπλιν είναι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που θέλω να γνωρίσω». Αυτά είναι δύο ενδεικτικά περιστατικά για το εύρος των ανθρώπων που άγγιξε και αγγίζει ακόμη η τέχνη του, για την αγάπη που ενέπνευσε ο υπέρτατος αυτός καλλιτέχνης: ηθοποιός, ακροβάτης, κωμικός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, μουσικοσυνθέτης και τόσα άλλα.

Ο συγγραφέας προσεγγίζει τη ζωή του με επιστημονική και δημοσιογραφική ακρίβεια: μια ζωή εξαιρετικά πολύπλοκη και αντιφατική, με φρικτά παιδικά χρόνια στο Λονδίνο που του ενέπνευσαν τον βασικό χαρακτήρα στις ταινίες του, με έναν χαρακτήρα εργασιομανή και τελειομανή στη δουλειά του, με τον αιώνιο φόβο του μην ξαναμείνει απένταρος όπως ήταν παιδί, τις σχέσεις του με τις γυναίκες και τα ανήλικα κορίτσια, την ισόβια εμπιστοσύνη στον αδελφό του Σίντνεϊ, τους γάμους του, την καταπιεστική και απαξιωτική συμπεριφορά του προς τους εργαζόμενούς του, την κακή σχέση με τα πολλά παιδιά του, την παγκόσμια αναγνώριση, τις τιμές και το όσκαρ, τον στέρεο εν τέλει γάμο του με την πολύ νεότερή του Ούνα Ο΄Νήλ.

Ειδικά η αντίθεση ανάμεσα στην καλοκάγαθη κινηματογραφική του εικόνα και στον πραγματικό του εαυτό είναι ένα θέμα για προβληματισμό τώρα που γίνονται αποκαλύψεις παράνομων συμπεριφορών ηθοποιών προς συναδέλφους των. Ποιος έχει το δικαίωμα να ποιεί τα ήθη των άλλων και να λέγεται Ηθοποιός; Ίσως το συγκεκριμένο επάγγελμα θα έπρεπε να μετονομασθεί σε Διασκεδαστής ή Υποκριτής.

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου